AKTUALNY STAN JEDNOSTEK I INSTYTUCJI WOJSKOWYCH W GARNIZONIE INOWROCŁAW.
W skład garnizonu wchodzą
- 2 pułk komunikacyjny (JW 1523)
- 56 pułk śmigłowców bojowych (JW 1641)
- Wojskowa Komenda Uzupełnień w Inowrocławiu
- Placówka Żandarmerii Wojskowej
- Wojskowa Administracja Koszar nr 2
- Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Terenowy
- Parafia Garnizonowa
- Klub Garnizonowy
- Kasyno Wojskowe Nr 202
Historia garnizonu Inowrocław
Inowrocław jest piątym co do wielkości miastem województwa kujawsko-pomorskiego. Początki miasta sięgają XII wieku, o czym świadczy
dokument Leszka Bolesławowica (syna Bolesława Kędzierzawego) z dnia 20 stycznia 1185 r.
Kazimierz Kujawski około roku 1238 dokonał przeniesienia miasta z prawa polskiego na miejskie prawo magdeburskie, co stworzyło nowe
możliwości rozwoju miasta.
W roku 1332 na okres pięciu lat miasto dostało się w ręce krzyżackie. W drugiej połowie XIV i początku XV wieku Inowrocław często
odwiedzali królowie polscy, m.in. Kazimierz Wielki, Jadwiga, Władysław Jagiełło.
W roku 1431 wojska krzyżackie napadły na miasto doszczętnie je paląc i grabiąc. Spłonął wtedy pierwszy dokument lokacyjny.
Drugi wystawił w roku 1450 Kazimierz Jagiellończyk.
Następnie okres ponad stu lat jest czasem względnego spokoju. Potem miasto znów niepokoją kataklizmy wojenne.
Najważniejsze z nich to: w latach 1655-1658 "potop" szwedzki, w 1666 roku bitwa pod Mątwami (gdzie zginęło ok. 4000 ofiar),
wojna północna (1700-1721), wojna siedmioletnia (1756-1763), czy wreszcie nieudane zrywy dla ratowania zagrożonej
niepodległości (1769 - zryw konfederatów barskich, 1772 - powstanie antypruskie). Potem 146 lat Inowrocław trwał w niewoli,
z małą przerwą w latach 1807-1815, kiedy to miasto przyłączono do Księstwa Warszawskiego. W II połowie XIX w. rozpoczęto
eksploatację przemysłową największego bogactwa miasta - soli. Ten fakt także zintensyfikował rozwój Inowrocławia - powstawały
kopalnie soli, młyny, olejarnie, cukrownia, fabryka maszyn rolniczych, i zakłady komunalne - wodociągi, gazownia, elektrownia.
Zaczęły również powstawać zakłady uzdrowiskowe (już od 1875 roku), z których część do dziś służy kuracjuszom z całej Polski.
Po uzyskaniu niepodległości Inowrocław wciąż się rozwijał, stając się w okresie międzywojennym znaczącym ośrodkiem
gospodarczym i renomowanym kurortem.
II wojna światowa przyniosła miastu ten sam koszmar, który dotknął cały kraj - więzienia,
rozstrzeliwania w okolicznych lasach, akcję przesiedleńczą (wywieziono około 12000 mieszkańców miasta, z których 5300 trafiło na
roboty przymusowe do Niemiec). Wyzwolenie miasta z rąk niemieckich nastąpiło w nocy 20 na 21 stycznia 1945 roku.
Inowrocław po trudach wojny szybko się odbudowywał. Powstały duże osiedla mieszkaniowe, w związku z tym obszar miasta powiększył
się do 32 km2, a liczba mieszkańców znacznie wzrosła (dziś - prawie 80 tys.).
W dzisiejszych czasach Inowrocław jest miastem uzdrowiskowo -przemysłowym. W Inowrocławiu znajdują się trzy duże zakłady
przemysłowe: Inowrocławskie Zakłady Chemiczne SODA MĄTWY S.A. (powstałe już w 1881), Inowrocławska Fabryka Maszyn INOFAMA S.A.
(1878), Huta Szkła Gospodarczego IRENA S.A. (1926) , Zakłady, Zakład Poligraficzno Wydawniczy "Pozkal" oraz szereg zakładów i
fabryk w pobliżu Inowrocławia (S.A, "Janikosoda", Przemysłu Tłuszczowego "Kruszwica" S.A, Cukrownia "Kruszwica",
Cukrownia "Janikowo", Fabryka Cukru "Tuczno", Zakłady Przetwórstwa Cykorii "Cykoria" S.A, "Bonduelle" . Mimo tak dobrze
rozwiniętej infrastruktury przemysłowej bezrobocie utrzymuje się na niebezpiecznym poziomie 28,5 %.
W mieście znajduje się i działa kilka dużych ośrodków sanatoryjnych. Początki rozwoju Uzdrowiska w Inowrocławiu sięgają 1875 roku,
kiedy to z inicjatywy dr Zygmunta Wilkońskiego powstały "Solanki Inowrocławskie".
Najstarszym zabytkiem Inowrocławia jest kościół Najświętszej Maryi Panny, przez Inowrocławian zwany "Ruiną", gdyż po pożarze w 1834
roku został prawie kompletnie zniszczony. Jego budowę rozpoczęto już przed 1186 rokiem. Dziś jest jednym z niewielu w Polsce
zabytków architektury romańskiej z XII wieku. Wewnątrz kościoła znajduje się ocalała przed pożarem figura Madonny Uśmiechniętej na
lwie z XIV wieku - rzeźba z lipowego drzewa o cechach gotycko-bizantyjskich.
Wojsko na stałe stacjonuje w Inowrocławiu nieprzerwanie od 1717 roku.
Koszary 2 Inowrocławskiego Pułku Komunikacyjnego i 56 Kujawskiego Pułku Śmigłowców Bojowych powstały na przełomie XIX i XX wieku.
Przeszły one w ręce polskie 6 stycznia 1919 roku po Powstaniu Wielkopolskim. W pierwszych stacjonował 59 Pułk Piechoty
Wielkopolskiej a w drugich 4 Pułk Artylerii Lekkiej.
Położenie geograficzne
Garnizon Inowrocław leży na granicy Kujaw i Wielkopolski, zajmuje południową część województwa kujawsko -
pomorskiego.
Centralna część garnizonu leży na Równinie Inowrocławskiej. Według geografów jest to najbardziej płaski teren w Polsce,
wznosi się przeciętnie od 80 do 90 m.n.p.m
Pod Równiną występują złoża wapienia i soli kamiennej zalegające na głębokości ok. 450 - 600 m..
Ok. 80% powierzchni powiatu stanowią użytki rolne, zaś 10% to lasy.
W południowej i zachodniej części powiatu znajdują się jeziora rynnowe - Pakoskie i Mielno oraz największe z nich Gopło, wraz z
przepływającą przez nie Notecią.
Powiat Inowrocławski należy do najgęściej zaludnionych w województwie.
Na 1 km2 przypada 140 mieszkańców. Ogółem obszar ten zamieszkuje ok. 170 tysięcy osób.
Garnizon posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturę komunalną, na którą składa się ponad tysiąc km licząca sieć wodociągowa,
blisko 200 km sieci kanalizacyjnej, oczyszczalnie ścieków, sieć ciepłownicza oraz ponad 500 km dróg gminnych i lokalnych.
Mieszkańcy powiatu korzystają z dogodnych połączeń komunikacyjnych kolejowych i drogowych
zarówno wewnątrz powiatu, jak i z głównymi ośrodkami w kraju.
Na terenie garnizonu Inowrocław jest zlokalizowanych kilkanaście dużych zakładów przemysłowych i przetwórczych pracujących głównie
w oparciu o lokalny surowiec. Do największych należą: Inowrocławskie Zakłady Chemiczne "Soda Mątwy" S.A, "Janikosoda" S.A,
Inowrocławskie Kopalnie Soli "Solino" S.A, Huta Szkła Gospodarczego "Irena" S.A, Fabryka Maszyn Rolniczych "Inofama" S.A, Zakłady
Przemysłu Tłuszczowego "Kruszwica" S.A, Cukrownia "Kruszwica", Cukrownia "Janikowo", Fabryka Cukru "Tuczno", Zakłady Przetwórstwa
Cykorii "Cykoria" S.A, "Bonduelle", Zakład Poligraficzno Wydawniczy "Pozkal".
Największe miasto garnizonu Inowrocław łączy dwie funkcje - przemysłową (największe przedsiębiorstwa) oraz uzdrowiskową.
W innych miastach powiatu rozwija się drobniejszy przemysł, zaś w gminach wiejskich dobre efekty uzyskuje rolnictwo
(5,8 tys. indywidualnych gospodarstw rolnych). Zarejestrowanych jest ponad 8,5 tys. firm w sektorze prywatnym, prowadzących
różnorodną działalność gospodarczą.
Najbardziej atrakcyjne turystycznie są miasta Inowrocław i Kruszwica.
Terytorialnie garnizon administrowany jest przez WKU Inowrocław, z którego ok. 65 tys. osób podlega powszechnemu obowiązkowi obrony.
Działa 19 urzędów administracji samorządowej, których koordynacją zajmują się urzędy powiatowe.
Powiat Inowrocław ( podlega 9 urzędów), Żnin ( podlega 6 urzędów), Mogilno ( podlegają 4 urzędy).
Inowrocław jest ważnym węzłem drogowym i kolejowym łączącym północ kraju z południem. Przebiegają tu szlaki kolejowe
OLSZTYN - TORUŃ - POZNAŃ oraz KATOWICE - BYDGOSZCZ - GDYNIA w tym magistrala węglowa ŚLĄSK - PORTY.
Drogi krajowe to: droga nr 25. BYDGOSZCZ - OSTRÓW WIELKOPOLSKI i droga nr. 52 OLSZTYN - KONIN.
